De Gedragscoach

..over gedrag en gedragsverandering

Lex Tabak, MSc.

De Gedragscoach

Dit is mijn blog over gedrag en gedragsverandering. Hieronder kun je zoeken op onderwerpen, of zelf een zoekwoord in geven.

Onderwerpen

Volg mij op social media

Inschrijven nieuwsbrief

Laatste artikelen

Ervaringen met de Gedragscoach

Wat zijn de ervaringen met de Gedragscoach? En wat levert een gedragscoach je op? In dit artikel bieden we je de ervaringen van Renzo aan, die een coachingstraject van de Gedragscoach heeft gevolgd. Nadat Renzo geleerd heeft hoe gedrag werkt, konden we zijn eigen gedrag en dat van anderen verklaren. Vervolgens werd het mogelijk om de mismatch tussen zijn doelen en zijn gedrag te laten zien. Hierna heeft Renzo ervoor gekozen om ander gedrag te laten zien, waarna zijn omgeving zich ook anders ging verhouden tot hem. Gedrag leren begrijpen Eén van de belangrijkste ingrediënten voor meer grip op gedrag en gedragsverandering, is kennis over gedrag. Waar komt gedrag van anderen en dan van jezelf vandaan? Als je dit begrijpt, dan kun je ook loskomen van negatieve emoties. Renzo:”De Gedragscoach heeft mij geholpen om grote vraagstukken uit elkaar te trekken. Hij heeft licht laten schijnen op mijn blinde vlekken, maar slaagt er ook in om keer op keer de emotie los te kunnen koppelen van de situatie. Onze dynamische samenwerking heeft mij geholpen om verschillende puzzelstukjes te sorteren en opnieuw neer te leggen. Ik kan mijn eigen denkpatronen herkennen en doorbreken. Ik heb geleerd het gedrag van zowel van mijzelf als anderen te leren begrijpen. Dit is, in mijn opzicht, een van de krachtigste vaardigheden van de Gedragscoach.” Confronterend, maar onderbouwd Wil je komen tot ander gedrag en gedragsverandering, dan is het belangrijk dat je referentiekader wordt doorbroken. Hier is voor nodig dat je geconfronteerd wordt met het gedrag dat je bewust en onbewust laat zien. Die confrontatie is niet altijd makkelijk, maar blijkt wel nodig. Renzo: “Soms kreeg ik een confronterende spiegel voor, maar altijd onderbouwd. En, met regelmaat, kreeg ik nog een bekrachtigend zetje in de rug toe, vanuit de intentie om mij verder te helpen en mijn potentie te leren benutten. Na, figuurlijk gesproken, verschillende brillen op gehad te hebben en situaties vanuit verschillende hoeken te kunnen bekijken heb ik vooral ervaren dat gedrag en hoe situaties zich afspelen logisch zijn, als je de ‘waarom’ begrijpt. Gedrag begrijpen, daarna andere keuzes maken Een belangrijke stap die de coachees van de Gedragscoach maken, is dat zij erin slagen andere keuzes te maken nadat zij gedrag begrijpen. Hierdoor krijg je grip op je keuzes en daarmee kwaliteit van leven. Renzo: “De fundamentele lessen die de Gedragscoach mij heeft laten ervaren hebben mij vaardigheden en kwaliteiten gegeven die zowel mijn visie, keuzes en gedrag dusdanig hebben doen veranderen. Hierdoor kan ik op zowel privé als professioneel gebied mijn leven en omgeving bekrachtigend en inspirerend voor mij laten werken. Nee, de Gedragscoach zal de vis niet voor je vangen, hij leert je de vis te vangen, op een verdomd stijlvolle manier.”

Lees meer...

Egoïsme: waarom denken sommige mensen alleen aan zichzelf?

Hoe zit het met egoïsme: waarom denken sommige mensen alleen aan zichzelf? Om egoïsme goed te kunnen begrijpen moet je weten waar egoïstisch gedrag vandaan komt. Waar schieten egoïstische mensen in tekort?  Wat is egoïstisch gedrag? Wat is egoïsme en egoïstisch gedrag? Dit is gedrag waarbij een mens vooral taal spreekt en handelingen uitvoert waar hij of zij zelf beter van wordt. Dit gedrag gaat vaak ten koste van anderen. Het eigenbelang staat voorop en dit gedrag vertoont een patroon. De trend in het gedrag is dat iemand vooral met persoonlijke behoeftes bezig is. Vanuit een perspectief van gedrag en gedragsverandering bekeken vertoont iemand die egoïstisch is bepaald gedrag níet wat je wel zou verwachten. Het gebruikelijke gedrag wat je van een ander verwacht wordt niet vertoond en daardoor valt iemand op. ‘Egoïsme’ is daarmee een woord om een groep mensen aan te wijzen die atypisch zijn in hun gedrag. Ze hebben een gebrek om zichzelf in een ander te verplaatsen. Als verklaring geven we daarvoor het woord ‘egoïsme’. Waar ontstaat een gebrek om jezelf in de ander te verplaatsen? Egoïsme: waarom denken sommige mensen alleen aan zichzelf? Om te begrijpen wanneer iemand een gebrek ontwikkelt om je in een ander te verplaatsen, moet je weten hoe een mens zich rationeel, emotioneel en gevoelsmatig normaal gesproken ontwikkeld. Als we de normale trend in het opgroeien van een mens kunnen benoemen, kun je vaststellen of en wanneer iemand een tekort in ontwikkeling heeft opgelopen. Egoïsme is namelijk een gebrek dat ontstaan is. Hoe ontwikkeld een mens zich? Vanaf geboorte tot 7 jaar oud Vanaf geboorte krijgt een mens vier typen primaire emoties mee. Blijdschap, angst, boosheid en verdriet. Gedrag is gekoppeld aan deze vier emoties. Het kind krijgt iets wat hij of zij wil en reageert daar positief op. Als er iets onthouden wordt dan volgt er boosheid of verdriet. De primaire behoeften staan centraal in deze levensfase. Er is nog geen sprake van een gevoelsleven, dat moet zich nog ontwikkelen. De amygdala, ook wel reptielenbrein of amandelbrein genoemd stuurt ook tijdens deze leeftijd angst aan en daarmee het vechten of vluchten reflex. Gedrag komt dus uit heel primaire drijfveren voort en wordt gestuurd door prikkels van buitenaf. Lees ook: Wat levert negatieve emoties onder controle krijgen je op? Vanaf 7 jaar oud tot 27 jaar oud Zo ongeveer vanaf het 7e levensjaar ontstaat er voor het eerst reflectie op het eigen handelen. Dit vindt plaats als de omgeving een corrigerende werking heeft op gedrag. Terugkijken naar of iets ‘goed’ of ‘fout’ is als er door een ander op gewezen wordt, gaat gepaard met de eerste (primitieve) tekenen van reflectie en bezinning. De vier primaire emoties dienen onder controle gebracht te worden via emotionele regulatie. Gematigde emoties verworden langzamerhand tot gevoelens en daarmee ontstaan duurzame ervaringen zoals ‘schuldgevoel’ bij verkeerd handelen. Uiteindelijk gaan gevoelens en zorgvuldige navigatie richting andere mensen uiteindelijk naar ’empathie’. Lees ook: Wat is het verschil tussen gevoel en emotie? Egoïsme: waarom denken sommige mensen alleen aan zichzelf? Als mens kun je alleen aan jezelf denken als je geen sensitiviteit voor anderen ervaart. Dit kun je alleen als je niet geleerd hebt om jezelf in anderen te verplaatsen. Jezelf verplaatsen in anderen is iets dat tijdens de opvoeding aangeleerd moet worden. Wil je jezelf in anderen kunnen verplaatsen dan zal je empathisch vermogen moeten ontwikkelen. Niet iedereen heeft dit aangeleerd gekregen, omdat niet iedereen een omgeving heeft gehad die tijdens het opgroeien daarop wees. Aan egoïsme deden we ooit allemaal als (zeer) jong mens, maar de meesten laten dit achter zich na hun jonge jaren. Als je als mens blijft hangen in de eigen beleving, ruwe emoties en je niet leert je te verplaatsen in een ander, dan kan dat door omstanders als patroon worden herkend en als egoïstisch worden betiteld. Voor iemand die egoïstisch overkomt is dit niet egoïstisch, maar normaal gedrag. Hoe word je minder egoistisch? Het is zeer lastig om minder egoïstisch te worden als je de tiener en twintiger leeftijden bent gepasseerd. Een mens wordt minder egoïstisch door het gevoel van inlevingsvermogen en empathie te laten groeien. Door je meer te verplaatsen in een ander word je vanzelf minder egoïstisch. Daar hoort wel bij dat je bestaande diepe paden in de hersenen probeert te onderbreken en vertragen. Dit vraagt een actieve aanpak en reflectie. Dat laatste is nu precies hetgeen waar een egoïst minder op ingesteld is. Hoe word je minder egoïstisch?

Lees meer...

Wat is het tegenovergestelde van empathie?

We hebben allemaal een beeld bij empathie. Mensen die persoonlijk betrokken zijn en inlevingsvermogen hebben zien we als empathisch.  We zien dit als een mooie eigenschap om te bezitten, maar niet iedereen heeft een goed ontwikkeld empathisch vermogen. Hoe kunnen we dat duiden? Wat is het tegenovergestelde van empathie? Om een goed beeld te hebben bij wat het tegenovergestelde is van empathie is het belangrijk empathie eerst goed te duiden. Het woord empathie komt uit het Grieks, namelijk empatheia. Dit komt voort uit en, wat in of bij betekent en pathos, wat voelen betekent. Letterlijk vertaald is empathie dus het invoelen, oftewel, jezelf verplaatsen in de gevoelens van een ander. Als iemand in een lastige situatie zit kan iemand met een empathisch vermogen zich dus inleven in wat de ander voelt en doormaakt. Het empathisch vermogen kunnen we dus ook duiden als invoelingsvermogen. Hoe beschrijven we een gebrek aan invoelingsvermogen? Uit onderzoek blijkt dat empathisch vermogen zich al vroeg ontwikkelt. We zien kleuters die andere kleuters troosten als ze pijn hebben of verdrietig zijn. Het kind herkent een gevoel wat hij of zij zelf ook vervelend vindt. Als kinderen zelf hun emoties beter kunnen reguleren vertonen ze ook meer empathisch gedrag. Soms ontwikkelt het empathisch vermogen zich minder sterk. Dit is moeilijk om op latere leeftijd bewust aan te leren. Het inleven in een ander gebeurt onbewust bij mensen bij wie het invoelingsvermogen meer ontwikkeld. Aangezien het empathisch vermogen sterk of beperkt ontwikkeld kan zijn spreken we meer van een spectrum dan iets wat er wel of niet is. De vraag wat het tegenovergestelde is van empathie is dus lastig te beantwoorden, maar we kennen wel enkele begrippen die wijzen op een sterk gebrek aan empathisch gedrag of vermogen. Lees ook: Wat is empathisch vermogen en waarom is empathie niet altijd verstandig? Is antipathie het tegenovergestelde van empathie? Antipathie duidt op het hebben van negatieve gevoelens over iets of iemand. Anti betekent in deze tegen, pathos voelen. Antipathie is dus een afkeer hebben. Meestal wordt de term gebruikt als mensen een aangeboren, lange termijn en sterk negatief gevoel hebben over iets. Soms komt dit voort uit een (traumatische) ervaring, soms is er geen aanwijsbare oorzaak-gevolg verklaring. Het hebben van een antipathische houding wil niet zeggen dat iemand niet empathisch is. Het zegt alleen dat er een sterke afkeer is voor iets of iemand. Hoe zit het met apathie? Als mensen apathisch gedrag vertonen laten zij weinig emoties zien en weinig interesse in dat wat hen vroeger wel kon boeien. Apathie (a betekent zonder en pathos voelen) is een psychologische term die wijst op ziekelijke onverschilligheid en lusteloosheid. Het apathische gedrag wat iemand vertoont is dus niet vrijwillig of getuigt ook niet van een gebrek aan empathisch vermogen of luiheid. Apathie kan meerdere oorzaken hebben zoals bijvoorbeeld een gebrek aan zelfvertrouwen of voortkomen uit een stoornis. Iemand die apathisch gedrag vertoont kan vanwege zijn of haar staat zich beperkt inleven in anderen, wat als niet empathisch kan overkomen. Tegenovergestelde van empathie is lastig te omschrijven Aangezien het empathisch vermogen meer een spectrum is dan iets wat er volledig wel of volledig niet is, is er niet iets wat het tegenovergestelde is van empathie. Wel kennen we meerdere termen die wijzen op een gebrek aan gevoel of een ronduit negatief gevoel jegens iets of iemand.

Lees meer...

Dunning Kruger effect: Wat is het en wat zijn de risico’s?

Ons zelfvertrouwen groeit harder dan onze competentie op een bepaald vlak. Met deze stelling kwamen David Dunning en Justin Kruger in 1999. Volgens het Dunning Kruger effect zijn mensen niet goed in staat om hun competentieniveau in te schatten. Vaak zien zij zichzelf als meer ontwikkeld op een bepaald dan dat werkelijk zo is. Hoe ontstaat deze denkfout? En waar kunnen we op letten om ons competentieniveau beter in te schatten? Waardoor komt het Dunning Kruger effect? Het Dunning Kruger effect vindt vaak plaats als mensen nog onervaren zijn met een bepaald onderwerp of vaardigheid. Juist doordat ze nog grotendeels onwetend zijn kunnen ze niet kritisch analyseren in hoeverre hun competenties zijn ontwikkeld. Ze zijn dus té onwetend om te weten hoe onwetend ze zijn. Hun incompetentie ontneemt ze het meta-cognitieve vermogen om dit te realiseren. Hierdoor overschatten ze zichzelf. Het tegenovergestelde komt ook voor. Mensen die juist erg ervaren zijn met een bepaald onderwerp weten ook beter hoeveel ze nog niet weten. Zij onderschatten zichzelf sneller. Dit wordt het imposter syndroom genoemd.  “The more I know, the more I realize I know nothing.” ― Socrates Lees ook: De betekenis van bias gaat vooral over gedrag en gedragsverandering. “Ik dacht dat ik het onder de knie had…” Stel dat je net start met een cursus coderen. In het begin weet je nog niks, maar na een paar lessen lukt het al om je eerste simpele website te bouwen. Je hebt veel geleerd in die eerste lessen en het is je ook al gelukt om ál die kennis om te zetten in een resultaat. Dat coderen blijkt helemaal niet zo moeilijk denk je. Het bouwen van websites heb je zo onder de knie. Vol zelfvertrouwen zeg je tegen een vriend die al jaren werkt als website-programmeur dat je coderen goed onder de knie hebt gekregen. Echter, als je bij hem meekijkt snap je er helemaal niks van. Dit lijkt in niks op wat besproken werd tijdens jouw beginners-cursus. Heb je dan helemaal niks geleerd? Of realiseer je je nu dat coderen een vakgebied op zichzelf is wat jaren investering vergt om goed te beheersen? Bovengenoemd verhaal is een mooi voorbeeld van het Dunning Kruger effect. Je weet niet wat je nog niet weet. Hierdoor overschat je jezelf. Wanneer je geconfronteerd wordt met het feit dat je kennis nog beperkt is voelt dat vervelend. Niemand wordt graag geconfronteerd met zijn relatieve onvermogen. Hierdoor neemt je zelfvertrouwen op dat vlak weer af. Deze schommeling in zelfvertrouwen wordt ook wel Mount Stupid genoemd, te zien op onderstaande afbeelding.  Wat zijn de risico’s van het Dunning Kruger effect? We hebben graag een correct beeld van onszelf. Als we niet meer kunnen vertrouwen op het inschattingsvermogen om onze competenties juist te beoordelen kunnen we onszelf in lastige posities plaatsen. We geven een presentatie aan een publiek terwijl we relatief nog weinig weten, of een gids neemt een groep toeristen mee de bergen in terwijl hij zelf nog onervaren is. Dit zijn voorbeeld waarin zelfoverschatting risicovol is. Hoe gaan we hiermee om? Nu we weten wat het risico is van het Dunning Kruger effect kunnen we de kans erop minimaliseren.

Lees meer...

Waarom spreken mensen elkaar niet aan?

Binnen organisaties is het een veelgehoorde vraag. Waarom spreken mensen elkaar niet aan? Voor een gezonde cultuur is nodig dat collega’s elkaar constructief en kritisch feedback geven. Toch gebeurt dat lang niet altijd. Hoe zit dat? Wanneer spreken mensen elkaar wél aan? Om je te kunnen verplaatsen in het waarom mensen elkaar niet aan spreken, is het goed om te starten met wanneer dit wél gebeurt. Wat er nodig voor een gezonde bedrijfscultuur? Op welke moment wordt er wel feedback gegeven aan elkaar? Lees ook: Wat is feedback geven en wanneer werkt het positief en negatief? Elkaar aan willen spreken gaat over eerdere ervaringen In het lijstje hierboven gaat het dus vooral over eerdere ervaringen die iemand heeft met een ander aanspreken. Als ik het verleden positieve ervaringen heb opgedaan of als ik geen negatieve ervaring op doe op de lange termijn, ben ik geneigd feedback te geven. Op het moment dat ik ervaar dat er positiefs voortvloeit uit mijn feedback en als ik om mij heen zie dat het normaal is, spreek ik een ander eerder aan. Gedrag wordt herhaald als we een positieve consequentie ervaren ná dat gedrag. Dat geldt ook bij elkaar aanspreken. Lees ook: 10 meest voorkomende reacties op negatieve feedback Waarom spreken mensen elkaar niet aan? Als de dynamiek tussen mensen verstoord is, dan valt dat onder meer te merken aan terughoudendheid om elkaar aan te spreken. Ervaringen uit het verleden, bepalen het gedrag in het heden. Op het moment dat iemand in het verleden geleerd heeft dat hij of zij straf ervaart op het moment dat er oprechte, kritische feedback gegeven wordt, dan zal iemand afleren dit gedrag te herhalen. Voorbeeld uit de praktijk Michel heeft zijn eerste baan als automonteur te pakken. Hij komt net van zijn opleiding af en heeft vooral kennis over elektrische auto’s opgedaan. Tijdens het werk merkt hij dat de werkwijze van teamleden verbeterd kan worden. Er wordt oude software gebruikt om de auto te checken en de manier waarop auto’s worden gecontroleerd is onvolledig. Hij gaat er vanuit dat de klant ermee geholpen is als de kwaliteit van dienstverlening verbeterd wordt. Om die reden stapt hij op de werkplaatschef af en geeft hij aan dat hij ideeën heeft over de manier waarop de elektrische auto’s onderhouden kunnen worden. Hij doet dit op een positieve en constructieve manier. De chef van de werkplaats geeft ten overstaan van het team aan dat dit nu eenmaal de manier is waarop het team werkt. Hij is niet geïnteresseerd in wat er beter kan. Michel heeft nog veel te leren over hoe het in de praktijk gaat, zo geeft de chef aan. Waarom spreken mensen zoals Michel niet langer iemand aan? Michel heeft in rap tempo geleerd wat de spelregels zijn op de werkplaats. Gedrag neemt af als we een negatieve consequentie ervaren ná dat gedrag. Het is logisch dat Michel niet langer iemand aan zal spreken. De consequenties hiervan zijn namelijk vernedering, agressie en sociale verstoting. Michel stopt met het aanspreken van een ander omdat hij geleerd heeft dat dit het verstandigste is om te doen. Lees ook: Waarom om feedback vragen niet werkt

Lees meer...

Imposter syndroom: Waarom onderschatten we onszelf?

Voel jij jezelf wel eens te onervaren of ongekwalificeerd voor een opdracht? Zie jij complimenten van anderen vooral als gevlei en niet oprecht? Dan ben je niet de enige. Bijna iedereen heeft wel eens last van het imposter syndroom. Maar waar komt het vandaan? En hoe zorgen we ervoor dat het ons niet hindert? Lees verder! Wat is het imposter syndroom? Het begrip imposter syndroom werd in de jaren ’70 geboren. Onderzoekers en psychologen gebruiken het om mensen te omschrijven die zichzelf onderschatten en hun eigen kunnen niet erkennen. Hierdoor voelen zij zich een bedrieger (imposter) en zijn ze van mening dat ze hun succes niet verdienen. Dit vaak terwijl anderen hun prestaties wel zien en dit ook delen internaliseren zij met het imposter syndroom dit niet. Het imposter syndroom komt voort uit een gebrek aan zelfvertrouwen en vertrouwen in de eigen competenties. Dit kan komen vanuit ervaringen uit iemands jeugd of doordat men zich anders voelt dan zijn of haar omgeving. Zo hebben veel succesvolle vrouwen last van het imposter syndroom. Zij voelen zich anders dan hun omgeving (lees mannen) en zijn daardoor extra kritisch naar zichzelf.  Wat is het risico van het imposter syndroom? Veel van wat we bereiken in het leven komt voort uit het vertrouwen in onze eigen bekwaamheid. Of het nu gaat om een carrière-stap of bijvoorbeeld het ouderschap, als we vertrouwen hebben in ons eigen kunnen zijn we sneller geneigd om de stap te zetten. Het vertrouwen in onze eigen bekwaamheid noemen we zelfeffectiviteit (Self-efficacy in het Engels). Mensen met het imposter syndroom herkennen en erkennen hun eigen prestaties niet en daarmee groeit het geloof in hun eigen kunnen niet. Zij zullen daarom minder snel een stap naar voren doen of tot een besluit overgaan waar zelfeffectiviteit voor nodig is. Hiermee zullen zij minder uit het leven halen, of dat nou het verhuizen naar ander land of die droombaan behelst. Het tegenovergestelde van het impostersyndroom is het Dunning-kruger effect. Lees meer >> Hoe verklein je de risico’s?  Als jij je herkent in de bovenstaande omschrijving van het imposter syndroom wil je er misschien ook wel van af. Hieronder delen we enkele tips hoe je er minder last van kan hebben. 

Lees meer...

Wat is de Sunk cost fallacy (verzonken kosten)?

Vaak denken we dat we de keuzes in ons leven bewust en rationeel maken. Onderzoek door onder ander Daniel Kahneman toonde echter aan dat we de hele dag door denkfouten maken en daardoor irrationele keuzes maken. Een bekend voorbeeld hiervan is de sunk cost fallacy (verzonken kosten). In dit artikel beschrijf ik wat deze bias in ons denken inhoudt en hoe we de gevolgen ervan beperken.  Wat is de Sunk cost fallacy? Zoals de Nederlandse vertaling van deze bias al zegt baseren we onze keuzes op verzonken investeringen van geld en/of tijd. Dit houdt dus in dat we keuzes voor de toekomst maken gebaseerd op de investering die we in het verleden al hebben gedaan. Dit is echter niet altijd logisch. Soms is het beter om een andere keuze te maken, maar aangezien je al zo geïnvesteerd hebt in het verleden besluit je niet af te wijken van de falende keuze. Dat besluit gaat in tegen bewijs dat laat zien dat het niet langer de beste keuze is. Dit is dus een irrationeel besluit. We hebben allemaal in meerdere of mindere mate last van de sunken cost fallacy. Voorbeelden van irrationele keuzes gebaseerd op verzonken kosten: Lees ook: Welke factoren bepalen ons gedrag? En hoe kun je gedrag beïnvloeden? Waarom het gebeurt Veel van onze keuzes zijn meer gebaseerd op emoties dan op rationele argumenten. Dit zie je ook terug bij de sunk cost fallacy. Wanneer we terugkomen op een eerder gemaakt besluit voelen we ons schuldig dat we niet doorpakken op dat besluit. Hierin zit een overlap met de commitment bias, waarin we doorgaan met eerdere beslissingen ondanks nieuw bewijs dat het niet de optimale keuze is en de confirmation bias, waarin we een voorkeur hebben voor informatie aansluit op onze eigen opvattingen over onderwerpen. We staan dus ook onvoldoende open voor bewijs wat ingaat tegen onze eerdere keuzes. Door te blijven investeren in eerder gemaakte keuzes realiseren we niet dat we investering van tijd, moeite en geld toch niet terugkrijgen. De enige afweging die gemaakt zou moeten worden is wat de huidige voordelen zijn ten opzichte van de investering. Hier speelt ook onze verliesaversie mee. Verliesaversie (loss aversion) houdt in dat de impact van een verlies zwaarder voor ons weegt dan de impact van een soortgelijke winst. We voorkomen liever mogelijke verliezen dan dat we kans hebben op mogelijke winsten. Als we ondanks veel hogere investeringen iets alsnog afronden voelt dat als een succes, als we halverwege ons plan gewijzigd hebben en daarmee een betere keuze hebben gemaakt, kan dat alsnog voelen als een verlies. Hoe voorkomen we de sunk cost fallacy? De drogreden van verzonken kosten uit zich vaak wanneer we ondanks voortschrijdend inzicht irrationele keuzes maken. Vaak voelt het alsof er geen weg meer terug is en besluiten we maar door te zetten, tegen beter weten in. Zoals in de hierboven beschreven voorbeelden kan dit leiden tot persoonlijke, maar ook economische suboptimale uitkomsten. We doen er goed aan om van te voren al na te denken over het inbouwen van moment van heroverweging. Dat betekent dat we eerst zoveel mogelijk informatie en ervaringen moeten opdoen voordat we grotere investeringen gaan doen. Dit verkleint de kans dat we ons lange termijn ergens aan gecommitteerd hebben en er geen weg meer terug is. Dit zie je steeds vaker terug bij bedrijven. Zij doen niet meer aan lange termijn projecten waarvan halverwege blijkt dat het niet gaat aanslaan. Ze richten zich op korte termijn waarde opleveren en hier incrementeel op doorbouwen. Dit zie je terug in de Agile werkwijze die bij steeds meer bedrijven gehanteerd wordt.

Lees meer...

Een verandering borgen, hoe doe je dat?

Het woord ‘borgen’ is sneller uitgesproken dan gerealiseerd. In de praktijk blijkt het niet eenvoudig om een verandering te borgen. Dit artikel gaat in op een verandering borgen, hoe doe je dat? Het is een onderwerp dat alles te maken heeft met gedrag en gedragsverandering.  Wat is borging van een verandering? Het borgen van een veranderproces wil zeggen dat de verandering definitief in stand blijft, ook als deze minder aandacht krijgt dan voorheen. Een verandering borgen wil daarmee zeggen dat je het over kunt laten aan medewerkers zelf. Het veranderproces is rond en via de borging blijft de verandering in stand. Om dit te bereiken moeten er een aantal zaken op orde zijn. Hoe borg je een verandering in de praktijk? In dit artikel gaan we in op de redenen dat oud gedrag terugkomt, of nieuw gedrag niet volgehouden wordt. Hoe kun je verandering borgen? Een veranderproces definitief maken kan alleen als de mensen die het werk uitvoeren het nieuwe gedrag blijven vertonen. Om dat te bereiken is het belangrijk om kennis te hebben van gedrag en gedragsverandering. Borging ontstaat namelijk niet via modellen, uitleg geven, een implementatieplan maken of een aansprekende visual. We houden een veranderproces vol op het moment dat we zélf de meerwaarde er van in zien en het ons zelf helpt bij hetgeen wat we doen. Voorbeeld – Waarom houden we het gebruik van een smartphone vol? Een smartphone heeft meer knopjes dan een mobiele telefoon van voorheen. Het kost meer tijd om een smartphone te leren gebruiken. Toch houden we het gebruik van de mobiele telefoon vol. Het gebruik is ‘geborgd’. Waarom? Omdat gebruikers van de smartphone hebben ervaren in de praktijk dat het toestel meer voor hen betekent dan een oude mobiele telefoon. De smartphone werkt voor de gebruiker, ook al was er aanvankelijk best wat weerstand bij een aantal mensen. Lees ook: Wat is intrinsieke motivatie en hoe stimuleer je dit? De borging mislukt: oud gedrag komt terug Oud gedrag komt terug als de persoon in kwestie merkt dat het eenvoudiger is om het oude gedrag weer op te pakken, dan het nieuwe te vertonen. Op zo’n moment mislukt het borgingsproces. Waarom vervallen mensen in het oude gedrag? Voor veel mensen klinken deze redenen logisch. Toch merk ik in de praktijk dat er veel onbegrip is over waarom een verandering niet blijvend is. Lees nogmaals de vier bovenstaande punten. Wat is er nodig om te achterhalen dát dit redenen zijn waarom de borging mislukt is. Hier is voor nodig dat je de oorzaak van het gedrag ophaalt. Je dient vragen te stellen over hoe medewerkers kijken naar de verandering. Dit proces van vragen stellen om te kunnen verklaren wordt dikwijls overgeslagen in de praktijk. Lees ook: ‘Maar daar betalen we ze toch voor?!’ is geen antwoord op weerstand De borging slaagt: nieuw gedrag blijft in stand Op welk moment is een veranderproces succesvol? Succes ontstaat als het proces uit zichzelf in stand blijft. Je zou dan kunnen zeggen dat het veranderproces ‘geborgd’ is. In het voorbeeld van de smartphone is er geen protocol, werkinstructie of toezicht nodig om het veranderproces in stand te houden. Wat is er wel nodig? Wanneer blijft een veranderproces in stand? Een verandering borgen, hoe doe je dat? Een veranderproces doorlopen dat blijvend is, vraagt meer dan een project uitrollen of een plan uitschrijven. Het vraagt om kennis van gedrag en gedragsverandering. Als je weet hoe de mens functioneert, dan kun je effectief zijn in een veranderproces. Dit vraagt wel dat je je eerst verdiept in de logica van gedrag, voordat je probeert om een veranderproces tot een succes te maken. De Gedragscoach ondersteunt professionals en teams bij het bereiken van betere prestaties, door te leren begrijpen hoe gedrag werkt en hoe je tot gedragsverandering komt. Met die kennis kun je daadwerkelijk veranderingen borgen in de praktijk. 

Lees meer...

Niet oprecht zijn heeft een reden. Dit zijn de twee voornaamste.

Stel je kwetsbaar op! Wees oprecht! Niet liegen! Wees eerlijk! Dit zijn veel voorkomende suggesties van leiderschapsgoeroes. Want met oprecht zijn maak je indruk, zo wordt ons verteld. Waar we met dit soort suggesties aan voorbij gaan is waarom een mens het tegenovergestelde doet. Waarom is iemand niet oprecht? Waarom liegt iemand? Als je daar niet bij stilstaat, hebben goed bedoelde suggesties weinig zin. Niet oprecht zijn heeft een namelijk reden. In dit artikel lees je de twee meest voorname redenen. Met oprecht zijn, raak ik uit positie Niet oprecht zijn heeft een reden. Eerlijk zijn, staat voor sommige mensen gelijk aan uit positie raken. In mijn werk als Gedragscoach kom ik vaak mensen tegen die op zoek zijn naar aandacht, macht, status, positie of geld. Zij hechten hier veel waarde aan. Het is niet altijd eenvoudig om vast te stellen dat iemand hier naar op zoek is. Het verhullen van deze intenties is voor dit type mens vaak gebruikelijk en een buitenstaander heeft tijd nodig om dat te doorgronden. Aangezien aandacht voor de één, vaak ten koste gaat van aandacht voor een ander is de behoefte aan aanzien en macht niet iets waar je mee te koop loopt. Oprecht zijn en aangeven dat je behoefte hebt aan status, positie en geld zorgt veroorzaakt namelijk vaak het tegenovergestelde. Met oprecht zijn, raak je in zo’n geval uit positie. Je aanzien wordt minder. Een oproep tot jezelf kwetsbaar opstellen en oprecht zijn is voor dit type mens aan dovemansoren gericht. Hoe herken je iemand die op zoek is naar aandacht? Welk gedrag vertoont iemand die op zoek is naar aandacht, positie en macht? Met oprecht zijn, maak ik mijzelf kwetsbaar Sommige mensen hebben van nature veel moeite met het vertrouwen van een ander. Op het moment dat zij een relatie starten, werken zij vanuit wantrouwen naar -mogelijk- vertrouwen, in plaats van andersom. Dit type mens denkt dikwijls dat andere mensen een verborgen agenda hebben en de ander erop uit is om hen iets aan te doen. Angst is bij dit type mens de basis emotie. Als je je door een ander bedreigd voelt, dan laat je het wel uit je hoofd om oprecht te zijn. Sommige mensen ervaren altijd een potentiële dreiging vanuit een ander. Bij een mogelijke dreiging stel je je niet kwetsbaar op. Dat staat namelijk gelijk aan het laten zien van je zwakke plekken. En zwakte kan bestraft worden. Jezelf oprecht en kwetsbaar opstellen wordt door dit type mens als ‘naïef’ uitgelegd. Je doet jezelf tekort als je open bent. Hoe herken je iemand die wantrouwend is? Welk gedrag vertoont iemand die geen vertrouwen heeft? Niet oprecht zijn heeft een reden Niet oprecht zijn heeft een reden. Met niet oprecht zijn bescherm je jezelf. Of bereik je wat je wil ten koste van een ander. Als je aan wil sturen op ander gedrag of een gedragsverandering, dan is nadenken over waarom iemand doet wat hij / zij doet een stuk effectiever dan een oproep plaatsen. Gedrag heeft altijd een reden. “Stel je kwetsbaar op! Wees oprecht! Niet liegen! Wees eerlijk!” zijn goed bedoelde, maar holle frases. Iemand die niet oprecht is, heeft daar een uitstekende verklaring voor. Verklaren waarom iemand zich níet kwetsbaar opstelt, níet oprecht is, liegt en niet eerlijk is, is veel interessanter dan een oproep doen. Verplaats je in de ander om te komen tot een gedragsverandering. Heb je een situatie op het werk waarbij iemand niet oprecht is en wil je daar iets aan doen? Stuur een bericht >> Lees ook: Waar komt gedrag vandaan? Begin bij de 4 redenen voor gedrag  

Lees meer...

Wat is assertief gedrag en hoe herken je het?

Wat is assertief gedrag en hoe herken je het in de praktijk? In dit artikel gaan we in op de betekenis van assertief gedrag. Wat is assertiviteit precies en kun je jezelf hierin trainen? We gaan in op een aantal oefeningen die je kunt doen.  Wat is de definitie van assertief? Assertiviteit is een woord dat we gebruiken om iemand te beschrijven die op een zelfverzekerde en overtuigende wijze een standpunt inneemt. Het ontbreken van negatieve emoties is een belangrijke voorwaarde bij assertiviteit. Het standpunt wordt niet op gefrustreerde wijze overgedragen, maar vanuit een persoonlijke overtuiging. Assertiviteit is mede door het ontbreken van negatieve emoties een persoonlijke eigenschap die positief wordt beoordeeld. Op het moment dat iemand assertief overkomt, dan wordt de wijze waarmee iemand zich presenteert gewaardeerd door de omgeving. De definitie van assertief zijn heeft dus in sterke mate met gedrag en emotionele regulatie te maken. Wat is assertief gedrag? Assertiviteit is gedrag waarbij de zelfverzekerdheid en overtuiging van iemand duidelijk terug te zien is in het handelen of via de taal die iemand gebruikt. Via een uitgesproken standpunt of voorbeeldgedrag laat iemand zien wat voor standpunt diegene heeft. Je kunt assertiviteit observeren en daarmee is het goed mogelijk om aan te wijzen wat assertief gedrag is. Assertiviteit mag niet vertroebeld worden door negatieve emoties zoals boosheid. Hierdoor blijft de inhoud van het standpunt centraal staan. Assertiviteit vraagt kritisch denken en jezelf uit durven spreken. Assertief gedrag leidt tot een positiever zelfbeeld en meer zelfvertrouwen. Wat betekent assertief zijn voor het dagelijks leven? Iemand die zich vaker laat horen, wordt ook meer gezien. Als je zonder terughoudendheid of negatieve emotie en met zelfvertrouwen een standpunt in durft te nemen, ervaar je gaandeweg dat jouw standpunt ertoe doet. Je laat jezelf zien voor wat je weet en waar je voor staat. De associatie met een standpunt innemen wordt positief. Op het moment dat een mens zich comfortabel begint te voelen bij het innemen van een standpunt, leidt dit tot meer zelfverzekerdheid en overtuiging. Daarmee is dit een opwaartse cyclus. Wat betekent een gebrek aan assertiviteit? Er kan ook sprake zijn van een omgekeerd leerproces. Als een mens niet geleerd heeft, of zelfs afgeleerd is om een standpunt in te nemen, dan kan dit grote gevolgen hebben voor de zelfverzekerdheid en eigen overtuiging. Op zo’n moment is er sprake van het tegenovergestelde van assertief gedrag. Iemand reageert gelaten of niet op een situatie. De betekenis van assertief werkt dus beide kanten op. Wat betekent assertief gedrag voor de ander? Op het moment dat jij assertief gedrag vertoont, dan wordt voor de ander duidelijk waar je voor staat. Je neemt een standpunt in en weet dit zonder emoties over te brengen. Daarmee laat je zien dat je control bent van jezelf en jouw denken. Je laat daarmee aan de ander zien dat men niet zomaar om jou heen kan en dat jouw mening ertoe doet. Oefeningen in assertiviteit Hoe kun je assertief overkomen? Lees ook: Negatieve emoties loslaten? Met deze aanpak blijf je er niet in hangen

Lees meer...

Een cultuurprobleem los je niet op met een klokkenluider

Veel organisaties zijn op zoek naar een cultuuromslag binnen afdelingen of teams. Het is logisch dat de samenwerking tussen mensen verstoord raakt en het voorkomen van het cultuurprobleem wordt dan dikwijls het doel. Een cultuurprobleem los je niet op met een klokkenluider, zo laat de praktijk zien. Wat is een cultuurprobleem? Een ‘cultuurprobleem’ is een woord dat we binnen organisaties gebruiken om een verstoorde samenwerking tussen mensen aan te wijzen. Cultuur is niets meer dan de sfeer die tussen mensen in hangt. Zoeken we elkaar op omdat dit ons helpt? Of houden we onze mond en praten we over elkaar omdat dit ons helpt? Alhoewel het voorkomen of oplossen van cultuurproblemen binnen organisaties een veel gesteld doel is, is de kennis over hoe je dit praktisch oplost beperkt. Onlangs kregen we te maken met een interessant praktijkvoorbeeld. Lees ook: Wat is er nodig voor cultuurverandering binnen een organisatie? De klokkenluider als oplossing voor een cultuurprobleem Een directielid wordt geconfronteerd met verschillende signalen vanaf de werkvloer. Enkele individuele medewerkers melden zich één voor één bij dit directielid. De sfeer in het team zou onveilig zijn, omdat de twee coördinatoren van het team medewerkers kleineren, negeren en onrechtvaardig behandelen. Bijzonder in dit geval is dat de coördinatoren elkaar niet corrigeren, maar versterken. Omdat het de enige twee coördinatoren zijn die werkzaam zijn met dit team, zijn medewerkers gedwongen om hun ongenoegen kenbaar te maken aan de directie. Zij doen dit onder voorbehoud van strikte anonimiteit. De directie vraagt aan één van de teamleden op te staan en de kritiek openbaar te maken waar de coördinatoren bij zijn. Op dat moment kan de directie aan de slag met de signalen, zo is de overtuiging.  Lees ook: Welke invloed heeft cultuur op individueel gedrag? Waarom los je een cultuurprobleem niet op met een klokkenluider? Alhoewel de oplossingsrichting voor te stellen is, is een klokkenluider geen verstandige keuze bij het oplossen van een cultuurprobleem. Je vraagt één medewerker zich op te offeren voor het team en de onveiligheid kenbaar te maken, om uiteindelijk de sfeer te herstellen. Onze praktijkervaring laat zien dat de kans van slagen zeer klein is. Waarom is dat? De klokkenluider kan voorgoed beschadigd raken Met het opstaan van één medewerker, wordt deze zeer zichtbaar voor zowel het team als de coördinatoren. De kans is aanzienlijk dat collega medewerkers vanaf dat moment iedere verdere associatie met het teamlid willen voorkomen. Uitstoting uit de groep (het team) ligt voor de hand, ook al zijn een hoop individuele medewerkers het naar alle waarschijnlijkheid met de klokkenluider eens. Dit zullen zij in de groep niet uiten, evenmin als dat zij in de groep kritiek hebben gehad op coördinatoren. De klokkenluider is de criticaster en brengt daarmee ultieme verstoring voor het team en de coördinatoren. De kans is aanzienlijk dat de coördinatoren nauwkeurig in de gaten houden wie het wel en wie het niet met de klokkenluider eens is. De leidinggevenden zijn zojuist gealarmeerd In dit voorbeeld zijn de coördinatoren gealarmeerd over het feit dat in ieder geval één individuele medewerker naar de directie gestapt is. Het is met het opstaan van de klokkenluider heel expliciet geworden wie de tegenstander is. Praktijkervaring laat zien dat leidinggevenden in zo’n geval op zoek gaan naar collaborateurs van de klokkenluider. Hoe groot is de schade? Wie heeft er nog meer gepraat? Zeker bij een coalitie van meerdere leidinggevenden is de kans zeer aanzienlijk dat de druk op de groep alleen maar groter wordt en de geslotenheid toeneemt. Een cultuurprobleem los je niet op met een klokkenluider. Lees ook: Wat is een cultuurverandering en waardoor kan een cultuur veranderen?  

Lees meer...

Wat is grensoverschrijdend gedrag en wat kun je eraan doen?

Wat is grensoverschrijdend gedrag en wat kun je eraan doen? In dit artikel gaan we in op het begrip en wat erbij komt kijken. Wat laat de praktijkervaring zien als er vermoedens zijn van grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer? Wat is grensoverschrijdend gedrag? Als gedrag van de één, de grenzen van een ander overschrijdt, is er sprake van grensoverschrijdend gedrag. Het is lastig om precies te bepalen op welk moment gedrag een grens over gaat en grensoverschrijdend wordt. Wat voor jou namelijk grensoverschrijdend is, hoeft dit voor mij niet te zijn. Dit maakt grensoverschrijdend gedrag vooral op de werkvloer een heel lastig begrip. Daar komen immers allerlei referentiekaders samen binnen een team. Over het algemeen krijg iemand een negatief gevoel of bepaalde emoties als er persoonlijke grenzen overschreden worden. Lees ook: Welke plek krijgen emoties in jouw leven? Voorbeelden van grensoverschrijdend gedrag Voorbeelden van grensoverschrijdend gedrag gaan over het algemeen over passieve en actieve vormen van agressie. Iemand stapt als het ware met zijn of haar referentiekader over jouw referentiekader heen. Fysieke en verbale agressie zijn actieve vormen van agressie. Dit type is waarneembaar en aan te wijzen. Passieve vormen van agressie, zoals bij geestelijk of financieel misbruik, zijn moeilijker aan te wijzen en worden pas na verloop van tijd duidelijk. Het element macht over een ander willen of aandacht naar jezelf toe willen trekken is vaak het doel bij vormen van agressie. Grensoverschrijdend gedrag valt dan ook vaak te zijn bij een strijd om fysieke of geestelijk dominantie. Wie is wie de baas? Lees ook: Hoe krijg ik aandacht? Eén van de vier redenen van gedrag Waar komt het begrip vandaan? Grensoverschrijdend gedrag is een term die binnen de zorgsector al jaren vastomlijnd wordt gebruikt bij ongewenst seksueel gedrag tussen zorgverlener en cliënt. Naast seksueel ongewenst gedrag is ook psychisch grensoverschrijdend gedrag, verwaarlozing en onthouding van zorg grensoverschrijdend. Fysiek grensoverschrijdend gedrag, discriminatie, schenden van rechten en financieel en materieel misbruik zijn ook voorbeelden van grensoverschrijdend. In de zorgsector ligt de definitie dus wel vast, maar in het publieke leven is dat niet zo. Is iemand beledigen grensoverschrijdend?          Betekenis ‘grensoverschrijdend’ wordt steeds ruimer De afgelopen jaren is het medialandschap steeds sterker gaan communiceren over misbruik van machtsongelijkheid binnen relaties. Taal dat hierbij in de mode is geraakt zijn #metoo en ‘grensoverschrijdend gedrag’. Met dit soort berichtgeving wordt getracht door barrières heen te breken op het vlak van machtsverhoudingen, leeftijd, geslacht, senioriteit en materiële welvaart. De publieke opinie schuift door dit soort berichtgeving steeds meer op naar een norm van respectvolle behandeling tussen mensen, ongeacht afkomst of sociaal-maatschappelijke positie. Daar staat tegenover dat het begrip grensoverschrijdend sneller en vaker gebruikt wordt. De drempel om iets ‘grensoverschrijdend’ te noemen wordt lager De Gedragscoach is meerdere malen betrokken geweest bij situaties waarbij er vermoedens waren van grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer. Zoals gezegd ligt de definitie van wat grensoverschrijdend is, niet vast. Terwijl aan de andere kant de term ‘grensoverschrijdend’ wel enorm beladen is. Zorgvuldig handelen is dan ook van groot belang bij een verwijt van grensoverschrijdend gedrag op de werkvloer. Dat iemand zijn of haar grenzen overschreden ziet worden, wil niet zeggen dat degene die dit aanricht zich van die grenzen bewust was. Het zorgvuldig begeleiden van beide partijen bij een verwijt van grensoverschrijdend gedrag is van groot belang om te voorkomen dat er geen situatie van langdurig verzuim ontstaat. Wat is grensoverschrijdend gedrag? Er zijn voorbeelden te noemen die klip en klaar over de grenzen van een ieder heen gaan. Zodra de beleving van grenzen overschrijden meer subjectief van aard wordt, is het een stuk lastiger navigeren. Wat grensoverschrijdend is ligt niet vast en daarmee zijn we overgeleverd aan de referentiekaders van de personen die het betreft. Daarnaast is ook van belang in welke omgeving iemand rondloopt. Een door mannen gedomineerde sector als bijvoorbeeld de zware industrie, kent een heel ander ‘normaal’ aan gedrag dan bijvoorbeeld in een docententeam op een middelbare school gebruikelijk is. Waar iemand vandaan komt, wie iemand geworden is en wat iemand aan gedrag vertoont kan tot forse confrontatie leiden in de praktijk. Om te bepalen wie het ‘gelijk’ aan zijn of haar kant heeft, is een zorgvuldige verkenning waard. Lees ook: Wie ik ben geworden? Ik ben wat ik om mij heen dénk te zien

Lees meer...